HUMAN MEMORIAL

حسین بهزاد

Hossein Behzad

نقاش و نگارگر

۱۲۷۳–۱۳۴۷ | ایران

شنیدن با گوش دل، راهی برای دیدن انسان و جهان فراتر از ظاهر است.

زندگی و نگاه

حسین بهزاد از مهم‌ترین چهره‌های نگارگری معاصر ایران و از هنرمندانی بود که کوشید زبان نگارگری ایرانی را با نگاه تازه‌ای به هنر و انسان زنده نگه دارد. او پس از آموختن شیوه‌های سنتی، با مطالعه هنر غرب و میراث تصویری ایران، شیوه‌ای شخصی پدید آورد و در معرفی نگارگری ایران به جهان نقش مهمی داشت. آثار او در موضوعاتی از ادبیات فارسی و چهره‌های فرهنگی تا زندگی مردم و طبیعت شکل گرفته‌اند. موزه‌ای به نام او در مجموعه سعدآباد تهران نیز مجموعه بزرگی از آثارش را نگهداری می‌کند.

حوزه آفرینش
نگارگری | نقاشی | طراحی | تصویرسازی ادبی

یک اثر، یک نگاه

اثر یا پروژه منتخب

شنیدن با گوش دل

شنیدن با گوش دل

معرفی اثر و خوانش Peace Graphic

«شنیدن با گوش دل» عنوان انتخاب‌شده در متن ارسالی برای این پرونده است. مضمون آن، شنیدن را از دریافت صرف صدا به کیفیت توجه به دیگری نزدیک می‌کند.

در خوانش Peace Graphic، فهمیدن همیشه از پاسخ دادن آغاز نمی‌شود؛ گاهی نخست به توقف و گوش سپردن نیاز دارد. این انتخاب فرصتی برای تأمل در رابطه میان توجه، همدلی و زبان تصویر فراهم می‌کند.

یادگار

شنیدن با گوش دل، راهی برای دیدن انسان و جهان فراتر از ظاهر است.